YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5777
KARAR NO : 2018/600
KARAR TARİHİ : 31.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık müdafiinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın mahkemece savunmasının talimatla alındığı 13/02/2012 tarihli duruşmada, müdafii istemediğini belirttiği gibi 5271 sayılı CMK’nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı ve bu itibarla müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanığın babası tarafından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın babası …ın temyiz dilekçesinde sanığın babası olarak hükümleri temyiz ettiğinin, UYAP’tan yapılan incelemede, …ın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04/07/2013 tarihli 2013/409 E., 2013/851 K. sayılı kararı ile sanığa vasi tayin edildiğinin, bu kararın 21/10/2013 tarihinde kesinleştiğinin, bu nedenle CMK’nın 262. maddesi uyarınca hükmü temyize yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
a-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
b-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 6 ay hapis cezasının, eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle aynı Kanun’un 119/1-c. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması neticesinde sonuç cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu sanığın 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.