YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24269
KARAR NO : 2017/15754
KARAR TARİHİ : 12.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.09.2012 yerine, yanlış gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Adli sicil kaydından yapılan inceleme sonucu, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihi olan 06.09.2012 tarihinden sonraki bir tarih olan 05.06.2013 tarihi olduğu, tekerrüre esas alınabilecek başka ilamları bulunan sanık hakkında anılan nedenden dolayı yanlış ilamın tekerrüre esas alınması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki hüküm fıkralarından TCK’nın 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, “Sanığın Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.10.2008 tarihinde kesinleşen, 08.08.2007 tarih, 2007/833 Esas ve 2007/640 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ve “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına”,
ancak aleyhe temyiz olmadığından tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza süresinin 1 yıl olarak uygulanmasına cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.