Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/20443 E. 2017/27972 K. 07.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20443
KARAR NO : 2017/27972
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,müvekkilinin davalı şirkette 16/11/2006-04/01/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, … . İş Mahkemesinin 2010/105 esas, 2010/477 karar sayılı açılan işe iade davasının sonuçlandığını ve kesinleştiğini, davacının ihtarname ile işe başlamak için başvuruda bulunduğunu, bir aylık başvuru süresinin 19/05/2012 tarihinde dolduğunu belirterek fark boşta geçen süre alacağı, işe başlatmama tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 04/01/2010 tarihinde davalı şirket tarafından feshedildiğini, davacının … 9. İş Mahkemesinde işe iade davası açtığını, davanın kabul edilip ve Yargıtayca kesinleştiğini, davalı şirketin davacıyı işe başlatmaması üzerine şirket aleyhine … 14. İcra Müdürlüğünce icra takibi başlatıldığını, dosya borcunun 74.829,09 TL olarak icra dosyasına ödendiğini, boşta geçen dört ay için yıllık ücretli izin alacağı, fazla çalışma ücreti ve prim alacağının talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının boşta geçen süre ücret alacağının miktarı noktasındadır.
İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.
İşe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir.
Boşta geçen süreye ait en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklar için ise, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır. Geçersiz sayılan fesih tarihinden sonra boşta geçen en çok dört aylık sürede işçinin çalışması devam ediyormuş gibi ücret ve diğer haklar belirlenmelidir.
Boşta geçen sürenin en çok 4 aylık kısmı içinde gerçekleşen diğer haklar kavramına, ikramiye, gıda yardımı, yol yardımı, yakacak yardımı ve servis hizmeti gibi para ile ölçülebilen haklar dahil edilmelidir.
Somut olayda, Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshi tarihindeki ücretine göre hesaplanan boşta geçen süre alacağı hüküm altına alınmıştır. Halbuki boşta geçen süre alacağı geçersiz sayılan fesih tarihinden sonraki en çok dört aylık ücret ve dğer hakları olduğundan bu tarihteki ücrete göre belirlenmesi gereklidir. Hal böyle olunca Mahkemece davacının geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücreti ve diğer haklarına göre boşta geçen süre alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcınn istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.