YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/23956
KARAR NO : 2017/26010
KARAR TARİHİ : 05.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanık … hakkında iki kez TCK 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
– Sanık … hakkında TCK’nun 157/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık … müdafii tarafından, sanık … hakkında verilen temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar ise sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
1) Sanık … hakkında verilen temyiz talebinin reddine ilişkin karara yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanık …’ın yokluğunda verilen 05/06/2014 tarihli mahkumiyet hükmünün, 01/12/2014 tarihinde sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda mernis adresinde usulüne uygun olarak kardeşine tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi geçtikten sonra 05/01/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; sanık …’ın temyiz isteminin reddine dair 05/01/2015 gün ve 2014/98 E.- 2014/363 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
21/12/2014 tarihli iddianamede, sanığın, katılanı arayarak, kendisini komiser olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.