YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5546
KARAR NO : 2017/15828
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEME KARARI : . Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
SUÇLAR : Hırsızlık-işyeri dokunulmazlığının ihlali-mala zarar verme

Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda; sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis, 116/2-4, 53. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 151, 53. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/05/2010 tarih, 2009/1958 Esas ve 2010/649 Karar sayılı kararının sanıklar … ve … müdafiinin temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 06/10/2015 tarih, 2015/3681 Esas ve 2015/6868 Karar sayılı kararıyla;
Sanıkların suçu birden fazla kişi ile birlikte işlemiş olduklarının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu için 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinden uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.11.2017 tarih ve 2017/58413 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP:
Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonucunda TCK’nIn 142/1-b, 143, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 8’er ay hapis, TCK’nın 116/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 1’er yıl hapis ve TCK’nIn 151/1 ve 53 maddeleri uyarınca da 4’er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiş, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi sonunda, yukarıda belirtilen itiraza konu kararıyla hükümlerin Düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup, sanıkların istemleri üzerine tarafımızca aşağıda belirtilen nedenlerle anılan Daire kararına itiraz edilmesi gerekmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
UYAP kayıtları ile dosyadaki belgelerin incelenmesinden, hüküm tarihinde sanıkların başka suçtan aynı yer cezaevinde bulunduklarının anlaşıldığı, yargılama sırasında sanıklara duruşmalardan vareste tutulma haklarının bulunduğunun hatırlatılmadığı, sanıkların da vareste tutulma talebinde bulunmadıkları halde, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmaları sağlanmadan cezalandırılmalarına karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğu ve bu durumun CMK’nın 196. maddesine aykırılık teşkil ettiği belirtilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1)İtirazımızın KABULÜNE,
2)Yargıtay Yüksek 17. Ceza Dairesi’nin 06.10.2015 gün ve 2015/3681 Esas- 2015/6868 Karar sayılı DÜZELTİLEREK ONAMA KARARININ sanıklar … ve … yönünden KALDIRILMASINA,
3)Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/05/2010 tarih, 2009/1958 Esas ve 2010/649 Karar sayılı hükmünün sanıklar … ve … yönünden yukarıda açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA,
4)İtirazın Dairenizce yerinde görülmemesi halinde, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK’nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmesi,” şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI;
Sanıklar … ve …’ün hüküm tarihinde başka suçlardan cezaevinde olmaları, duruşmadan vareste tutulma haklarının hatırlatılmaması ve vareste tutulma taleplerinin de olmamasına rağmen hüküm tarihinde yokluklarında karar verilmesinden dolayı Dairemizin sanıklar için verilen düzelterek onama kararının kaldırılması talep edilmiştir.
KARAR;
Başka suçtan Bursa Cezaevi’nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanıkların, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.11.2017 tarih ve 2017/58413 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 06/10/2015 gün ve 2015/3681 Esas ve 2015/6868 sayılı ilamı sanıklar … ve … için hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,
Başka suçtan Bursa Cezaevi’nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanıkların, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılması ,
Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.