YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1032
KARAR NO : 2017/15638
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyete, temyiz isteminin reddine, beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile red’de ilişkin 29.12.2011 tarihli ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sinop Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.11.2006 tarihinde verilip 21.12.2006 tarihinde kesinleşen 2004/90 (E) ve 2006/127 (K) sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 3-e, 62 ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan 240 Türk Lirası adli para cezasının 21.07.2004 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Kanununun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanığın mükerrir kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nin 58. madde gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.