Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/21653 E. 2017/27860 K. 06.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21653
KARAR NO : 2017/27860
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Taraflar arasında ilk uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Dosya içeriğine göre, yıllık izin ücreti alacağı, davalılar tarafından kullandırıldığı ispatlanamadığından, davacının çalıştığı süre içerisinde hiç izin kullanmadığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Ancak davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu imzalı izin formlarında davacının, toplam yirmi gün yıllık izin kullandığı belirtilmiştir. Bu durumda anılan belgelere karşı davacıdan sorularak, oluşacak sonuç dairesinde izin ücreti alacağı konusunda bir karar verilmelidir.
Yine davalı şirket vekili temyiz dilekçesi ekinde, davacıya banka aracılığı ile yapılan 569,24 TL ihbar tazminatı ödemesine ilişkin belgeyi sunmuştur. Ödeme def’inin yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği Yargıtayın yerleşik uygulaması gereğidir. İhbar tazminatı alacağının miktarının, bu doğrultuda değerlendirilerek belirlenmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temiyiz eden davalılardan …Tic. Ltd. Şti.’ye iadesine 06.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.