YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/34347
KARAR NO : 2017/26193
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Asıl karar: TCK158/1-c,43/1,62, Değişik iş: Red

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyizinin süreden reddine dair 2014/1342 sayılı değişik iş kararı sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Rize Ağır Ceza Mahkemesi 06.07.2011 tarihli kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulduğu ve bu hükmün 05.10.2011 tarihinde usulüne uygun olarak sanığın MERNİS adresine Tebligat kanunu 21. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın bu hükmü 24.07.2014, 04.08.2014 tarihli dilekçeleri ile temyiz ettiği, Rize Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 07.08.2014 tarih, 2014/1342 sayılı değişik iş kararı ile talebin süre yönünden reddedildiği, akabinde sanığın 15.08.2014 tarihli dilekçe ile tebligatın eline geçmediği ve temyiz hakkının elinden alındığına dair dilekçe verildiği, bu dilekçenin Yargıtay’ca incelenmesi gereken eski hale getirme talebinden ibaret olduğu ancak Rize Ağır Ceza Mahkemesince talebin itirazen incelenmek üzere en yakın yer Ağır Ceza Mahkemesi olan Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu mahkemenin de 23.09.2014 tarihli 2014/648 değişik iş no’lu kararı ile talebin reddine karar verdiği, sanığın eski hale getirme talebinin değerlendirme yetki ve görevinin Yargıtay’a ait olduğu Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince bu konuda bir değerlendirme yapılamayacağı anlaşılmakla, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/648 değişik iş no’lu kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında yokluğunda verilen 06.07.2011 tarihli mahkumiyet hükmünün, usulüne uygun olarak 05.10.2011 tarihinde tebliğ edilmesine karşın sanığın bu hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 24.07.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.08.2014 tarihli değişik iş no’lu kararında isabetsizlik bulunmadığından iş bu temyiz talebinin reddine dair mahkemenin vermiş olduğu kararın ONANMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.