Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/22419 E. 2017/27713 K. 04.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22419
KARAR NO : 2017/27713
KARAR TARİHİ : 04.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, kaldı ki yönetici pozisyonundaki mağaza müdürünün fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında kıdem tazminatına esas süre yönünden uyuşmazlık söz konusudur.
Somut olayda; mahkemece kıdem tazminatına esas olmak üzere davacının, 17.02.2010-22.11.2012 tarihleri arasında 2 yıl 9 ay 5 günlük hizmet süresi tespit edilmiştir. Dosya içeriğinde yer alan hizmet döküm cetveli ve işe giriş bildirgesi dikkate alındığında, davacının davalı şirkette 12.07.2010-22.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde de kayıtlarla uyumlu olarak 12.07.2010 tarihinde işe başlandığı ileri sürülmüş olmakla, hükme dayanak bilirkişi raporunda talep de aşılarak 17.02.2010- 22.11.2012 döneminin kıdem tazminatı hesaplamasına esas alınması hatalı olmuştur. Davacının kurum kayıtlarında belirtilen 12.07.2010-22.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının yeniden hesaplanması gerekmektedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.