Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/9287 E. 2017/24038 K. 02.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9287
KARAR NO : 2017/24038
KARAR TARİHİ : 02.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalıya ait … plakalı taksi ile işyerinde şoför olarak 16/01/2009-24/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını,iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiğini,takside kardeşiyle birlikte 24 saatlik vardiyalar halinde ayda 15 gün ve her iş gününde 24 saat olarak çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı, dava konusu işletmenin esnaf işletmesi olduğunu, İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağını, dava konusu takside sahibi sıfatı ile çalıştığını,geçimini buradan temin ettiğini, araç tamir atölyesi bulunmadığını, esnaf olması nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin hukuki dayanağının olmadığı, tersi bir durum olması halinde ise davacının istifa ederek işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini,davacıya haksız da olsa ibraname karşılığı kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği,davacının fazla mesai yapmadığını, takside üç kişi olarak yemek ve ara dinlenmeler dahil olmak üzere günde sekiz saatten fazla çalışmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı taraf temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının günlük on iki saat çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.Dosya kapsamına göre davalıya ait takside davacı ve kardeşinin çalıştığı,buna göre davacının günlük oniki saat mesaisinin bulunduğu anlaşıldığından bu kabul yerindedir. Ne var ki, hesaplama tablosunda, dönemler halinde gösterilen toplam fazla çalışma saatlerine nasıl ulaşıldığı hususu denetime elverişli değildir. Ayrıca davacının günlük çalışma süresine göre ara dinlenme süresi düşülmeden hesaplama yapılmasıda hatalıdır.Hal böyle olunca mahkemece fazla mesai alacağı bakımından ayrıntılı ve denetlenebilir bilirkişi raporu alınması ve ara dinlenme süresi düşülerek fazla mesai süresinin tespit edilmesi gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.