YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/19041
KARAR NO : 2017/24758
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.1989 tarihinden itibaren … Sosyal Tesisler ve Hizmetler Şube Müdürlüğünde işçi olarak çalıştığını ve 2014 yılında emekli olduğunu, … 3. İş Mahkemesinin 2014/359 Esas sayılı dosyası ile açtığı dava sonucunda lehine verilen kararın onanarak kesinleştiğini, davalı … Bakanlığının hukuka aykırı işlemi sonucu müvekkilinin ilgili tarihlerde ödenmeyen ücretleri tutarında zararının oluştuğunu ileri sürerek maddi tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının sağlık raporlu olması sebebiyle çalışamadığı; ancak, çalışma süresinden sayılan günleri sebebiyle 5620 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince maddi tazminata hak kazanıp kazanmayacağı konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda; … Sosyal Hizmetler Şube Müdürlüğünde geçici işçi olarak çalışan davacı, 2006 yılında geçirdiği bir rahatsızlık sonucu ameliyat olarak 50 gün istirahat raporu almıştır. Davalı kurum tarafından düzenlenen bildirim formuna göre, davacının sağlık raporlu olduğu bu sürenin dışında 315 gün fiili çalışmasının bulunduğu görülmektedir.Davacının hakkında hatalı yorumlandığını iddia ettiği 5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. bendine göre; sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyenlerin 2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla bu kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici işçi pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunacağı belirtilmiştir. Buna istinaden kurumca 2008 ve 2012 yıllarında iki kez 50’şer gün olmak üzere iş sözleşmesi askıya alınmış ve bu dönemlere ilişkin ücretleri ödenmemiştir.
5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin son bendinde; “2006 yılı içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam 6 ay veya daha fazla süreyle çalışmış olan geçici işçileri kapsar. 2005 veya 2006 yıllarında aynı şartlarda çalışıp da askerlik, doğum veya sağlık kurulu raporuyla belgelendirilen sağlık sorunları sebebiyle iş sözleşmeleri askıda kalanlar da bu fıkra kapsamında değerlendirilir.” düzenlemesi bulunmaktadır.Davacının 2006 yılında raporlu olduğu 50 günlük sürenin aynı yıldaki çalışma süresinden sayılması ve çalışma süresine eklenmesi talebiyle …3. İş Mahkemesine açtığı 2014/359 Esas 2014/788 Karar sayılı kararın Dairemizin 24/11/2014 tarih 2014/32281 Esas 2014/32913 Karar sayılı ilamı ile bozma sonrasında onandığı anlaşılmaktadır. Temyiz incelemesinden geçerek onanan söz konusu mahkeme kararında, yukarıda belirtilen 5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin son bendine vurgu yapılarak 2006 yılında raporlu olduğu 50 günlük sürenin aynı yıldaki çalışma süresinden sayılması ve çalışma süresine eklenmesine karar verilmiştir. Ancak, söz konusu tespit talebi ile iş bu dosyamızdaki tazminat talebinin içeriği ve dayanağını oluşturan 5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. bendinde “2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla” şeklinde öngörülen azami sürenin varlığı karşısında, davacı isteminin yerinde olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.