YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/31018
KARAR NO : 2017/30134
KARAR TARİHİ : 19.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde talep edilen 2015 yılı ocak ayına ilişkin aylık ücret alacağının, dava tarihinden sonra 18/03/2015 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır. Bu halde, aylık ücret alacağına yönelik talep bakımından, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, reddine şeklinde hüküm sonucu tesis edilmesi isabetsizdir. Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/1. maddesinde düzenlenen “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” hükmü nazara alınarak, dava tarihinden sonra ödeme sebebiyle konusuz kalan talep miktarı (1.000,00 TL), gerek vekalet ücretinin ( karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6. maddesi hükmü de gözetilerek) belirlenmesinde gerekse de yargılama giderleri bakımından davacı taraf lehine değerlendirilmelidir. Mahkemece, vekalet ücretleri ve yargılama giderleri yönünden, söz konusu kanun maddesinin nazara alınmaması da yerinde değildir.
Diğer taraftan, kıdem tazminatı alacağına, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca, mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesi gerekliliğinin nazara alınmaması da hatalı olmuştur.
Yukarıda belirtilen hatalı yönler bozma sebebi ise de, hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden;
1-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “14.100,00 TL brüt kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,” şeklindeki bendin yer alan “ yasal faizi ile” kelimelerinin silinerek yerine “mevduata uygulanan en yüksek faizi ile” kelimelerinin yazılmasına,
2-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “Ücret alacağı talebinin REDDİNE,” şeklindeki bendinin tamamen silinerek yerine “Dava konusu ücret alacağı talebi yönünden, dava tarihinden sonra ödeme sebebiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki bendin yazılmasına,
3-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “Davacı tarafından yapılan 323,83 TL harç ve 379,00 TL posta, tebligat ve bilirkişi ücretinden oluşan toplam 702,83 TL yargılama giderinden red kabul oranına göre hesaplanan 661,36 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına,” şeklindeki bendinin tamamen silinerek yerine “Davacı tarafından yapılan 323,83 TL harç ve 379,00 TL posta, tebligat ve bilirkişi ücretinden oluşan toplam 702,83 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki bendin yazılmasına,
4-Temyiz olunan kararın “Davalı tarafından yapılan 18,00 TL yargılama giderinin red kabul oranına göre hesaplanan 1,06 TL sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin giderlerin davalı üzerinde bırakılmasına,” şeklindeki bendinin tamamen silinerek yerine “Davalı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına” şeklindeki bendin yazılmasına,
5-Temyiz olunan kararın “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca hesaplanan 1932,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki bendinde yer alan “1.932,00 TL” miktarının silinerek yerine “1.992,00 TL” miktarının yazılmasına,
6- Temyiz olunan kararın “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT 13/2 uyarınca hesaplanan 1000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” şeklindeki bendinin tamamen silinerek yerine “Davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” şeklindeki bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.