Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/18026 E. 2017/30152 K. 19.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18026
KARAR NO : 2017/30152
KARAR TARİHİ : 19.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İTİRAZİN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesinde “Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkûm edilir.” düzenlenmesi mevcuttur.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine göre, davacı … aleyhine, 2004 sayılı Kanun’un 67/2. maddesi uyarınca reddedilen asıl alacağın yüzde yirmisi oranında tazminata hükmedilmiştir. Ne var ki, söz konusu kanun maddesinde açıkça belirtildiği üzere; itirazın iptali davasında, alacaklı (davacı) aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için, takibinde haksız ve kötü niyetli olması gereklidir. Dosya kapsamında ise, davacı kurumun, icra takibinde kötü niyetli olduğunu gösterir bir delil bulunmamaktadır. Bu halde, davacı kurum aleyhine, 2004 sayılı Kanun’un 67/2. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi hatalı olmuştur. Söz konusu hata bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “Redde göre %20 miktarındaki 576,77 TL icra tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklindeki bendinin tamamen silinerek yerine “Koşulları oluşmadığından, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi uyarınca davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına” şeklindeki bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.