YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19022
KARAR NO : 2015/4558
KARAR TARİHİ : 01.04.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2014 tarih ve 2013/155-2014/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkiline ait “…” markasının ülke içinde ve dışında tanınan bir marka olduğunu ve … nezdinde tescilli olduğunu, davalının kot pantolonlarda marka izlenimi verecek şekilde … ibaresini kullandığını, tüketici nezdinde iltibas yarattığını ileri sürerek 556 sayılı KHK’nın 66/b. maddesi uyarınca 5.000 TL, 62 .ve 64. maddesi uyarınca 5.000 TL, 30.000 TL maddi 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilinin talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; …’s markasıyla faaliyet gösterdiklerini, … ibaresinin kot pantolonların iç kısmında model ismi olarak yer aldığını, model isimlerinin sadece mağaza çalışanlarının ürünleri takibi ve sınıflandırması için kullanıldığını, müşterilerinin bu isimleri bilmesine imkan olmadığını, markasal kullanımın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının kullandığı …’s markasının tanınmış marka olduğu, … ibaresinin kullanım yerleri de dikkate alındığında model belirtmek için kullanıldığı ve tüketici tarafından bir marka olarak akla gelmeyeceği, … ibaresinin markasal olarak kullanımının söz konusu olmadığı ve KHK 12. m. kapsamında dürüst kullanım niteliğinde bulunduğu, marka hakkına tecavüz teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.