Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2015/2198 E. 2015/16053 K. 16.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2198
KARAR NO : 2015/16053
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ile kendisinin reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı-davalı kadının, davalı-davacı erkeğe göre ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı-davalı kadına yüklenen bir kısım kusurlu davranışların tarafların erkeğin ailesi ile birlikte yaşadıkları döneme ilişkin olduğu, kadının bu kusurlu davranışlarından sonra tarafların bağımsız konutlarında da yaklaşık üç yıl evlilik birliğini devam ettirdikleri anlaşıldığına göre davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadının bu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ya da hoşgörü ile karşılanan davranışlar boşanma davasında karşı tarafa kusur olarak yüklenemez. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı erkeğin eşinden habersiz müşterek hanedeki eşyaları boşalttığı; buna karşılık davacı-davalı kadının ise birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmakladır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ile bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı erkek yararına maddi ve manevi tazminata (TMK mad. 174/1-2) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ve kadının reddedilen yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2015 (Çrş.)