YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18946
KARAR NO : 2017/24139
KARAR TARİHİ : 06.11.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, bayram genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.Somut olayda, davacının davalı otel bünyesinde işletme müdürü olarak çalıştığı noktasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece tanık beyanları değerlendirilerek fazla çalışma ücretinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak tanık anlatımlarından davacının kendisinin mesaisini belirleyip belirlemediği, davacıya aynı yerde görev ve talimat veren başka bir yönetici bulunup bulunmadığı yani üst düzey yönetici konumunda olup olmadığı anlaşılamadığı gibi bu yönde bir araştırma da yapılmamıştır. Bu sebeple Mahkemece davacının üst düzey yönetici konumunda olup olmadığı konusunda gerekli araştırmalar yapılmalı, bu konuda tanıklar yeniden dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
3- Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olup olmadığı da ihtilaflıdır.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret kayıtlarına göre 2010 yılı Eylül ayından itibaren davacının ücretinin %100 oranında arttırılmış olduğu bu durumda fazla çalışma sürelerine ilişkin ücretin davacının aylık ücretine dahil olduğu kabul edilerek 2010 yılının eylül ayından sonraki dönem için aylık fazla çalışma sürelerinden (270 saat/12 ay)=22.5 saatlik sürelerin mahsubu ile fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.
Taraflar arasında fazla çalışma ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde bir sözleşme yahut davacının imzasına tebliğ edilmiş bir yönetmelik de bulunmamaktadır. 270 saatlik mahsup kuralı ancak sözleşmede açıkça düzenlenmesi ve davacının ücretinin asgari ücretin üzerinde olması halinde geçerlidir. Hal böyle olunca yazılı bir sözleşme bulunmadığı halde fazla çalışmanın ücretin içinde olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücretinden mahsubu yoluna gidilmesi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.