YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/19912
KARAR NO : 2017/24665
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının …’a ait … Beyaz Eşya Yetkili Servisi bünyesinde 2000 yılının Mart ayında servis elemanı olarak çalışmaya başladığını, söz konusu iş yerinin 30/10/2008 tarihinde …’e devredildiğini, davacının devralan davalı işveren yanında çalışması bulunduğundan dolayı davacının daha önce tespit edilen tüm alacaklarından sorumlu olduğunu beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı, yıllık ücretli izin hak ve alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı ile aralarında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle de tüm yükümlülüklerin …’a ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davalı işyerinde en son 08/08/2009 tarihinde çalıştığı dikkate alındığında fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının zamanaşımına uğradığı, kıdem tazminatı ve yıllık izin alacak talepleri yönünden ise davacının davalı … iş yerinde çalıştığı süre bir yıllık süreyi doldurmadığından kıdem ve yıllık izin alacağına hak kazanamadığı kanaati ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut olayda, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde Mahkemece reddedilen alacak miktarına göre davalı lehine hatalı vekalet ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Hüküm fıkrasının 4.bendinin hükümden çıkartılarak yerine; “Davalı duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap edilen 3.206,35 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.