YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24342
KARAR NO : 2017/28525
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :
Davacı vekili, müvekkilinin 01.12.2007-09.01.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti :
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının fazla mesai, resmi tatil ve yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz :
Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Konusu para ile ölçülebilecek davalarda vekalet ücretinin ne şekilde belirleneceği Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinde belirlenmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi ;
“(1)Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
(2)Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesini içermektedir.
Dosya içeriğine göre, davacı aleyhine reddedilen alacak miktarı 200,00 TL olup, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine bu tutarın vekalet ücreti olarak hüküm altına alınması gerekirken davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Ayrıca vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi de hatalıdır.
Söz konusu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç :
Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının onuncu bendinde geçen “Reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerine göre takdiren 1.500,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin çıkartılmasına, yerine; “Reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerine göre takdiren 200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.