YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8966
KARAR NO : 2017/23718
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarına ait hafta tatili, fazla çalışma, ücret, yol ve yemek ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tdavalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının 2009 yılı haziran ve temmuz aylarındaki dönemde kesintisiz çalıştığı yönündeki beyanlarına itibar edilmeyerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
I- Davalı temyizi yönünden; miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Dosya içeriğine göre davacının temyize konu edilen toplam alacak miktarı 1.123,70 TL olup karar tarihi itibari ile 2.080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
II- Davacı temyizi yönünden;
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacının 01/06/2007-20/07/2009 tarihleri arasında davalı işverende kesintisiz şekilde çalışıp çalışmadığı, bu döneme ait alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Kapatılan Yargıtay 7.HD’nin 2015/9245, 9255 Esas sayılı dava dosyaları, Dairemizin 2017/6645, 9076, 1630 Esas sayılı dava dosyaları ile tüm dosya kapsamından, davacının çöp toplama işçisi olarak 01/06.2007-20/07/2009 tarihleri arasında ihale boşluğu olan dönemde fiilen belediyede çalıştığı, davacı dahil bazı işçilerin bu dönemde kayden dava dışı Buca İmar… şirketinde çalışmaları gösterilmiş ise de bu şirket yazı cevabına göre, gerçekte bu şirkette çalışma olmadığından bu şirket tarafından davacıya yapılan bir ödemenin de olmadığı, bu şirkette çalışmış gibi hazırlanan imzasız ücret bordroları ile imzasız puantaj kayıtlarına bu nedenle itibar edilmesine imkan bulunmadığı, davacının iddia ettiği dönemde kesintisiz şekilde, haftanın 7 günü ve haftada 19.5 saat fazla çalışma yaparak çalıştığı, bu dönemde günlük brüt ücretin 52,31 TL, yemek yardımının ise 6,87 TL olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece bu kabule göre talep edilen alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.