YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1379
KARAR NO : 2018/244
KARAR TARİHİ : 25.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Müştekinin kısmi iade sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorulmadan sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 142/1-b,143/1,168/1 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 11 ay 20 gün yerine,11 ay hapis cezasına hükmedildiği ancak, aynı Kanun’un 50. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL’den adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sonuç cezanın 7000 TL adli para cezası olarak doğru belirlenmesi nedeniyle bu husus bozma sebebi yapılmamış;
sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.