YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2028
KARAR NO : 2018/421
KARAR TARİHİ : 29.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu, oluşa ve dosya içeriğine göre ise; sanığın mağdurların çalıştığı iş yerlerine girip alışveriş yaptığı ve mağdur …’ya 100 TL , mağdur …’e 200 TL, mağdur …’e 100 TL verdiği, ardından bozuk parası olduğunu belirtip verdiği parayı geri aldığı, mağdurların bu sırada diğer işlerle ilgilendiği, sanığın mağdurların dalgınlığından da yararlanarak bozdurmak bahanesiyle kafalarını karıştırıp bu kez aynı tutarda parayı alarak olay yerinden ayrılması şeklindeki eylemlerinin; bu haliyle 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen bina dahilinden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde aynı yasanın 142/2-b maddesi gereğince ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın 31.01.2014 tarihinde mağdur …’in çalıştığı iş yerine girip çorap aldığı ve 200 TL verdiği, ardından bozuk parası olduğunu belirtip 200 TL parasını geri istediği, fakat mağdurun kendisini daha önceden tanıması üzerine bozuk paraya gerek olmadığını söyleyerek sadece para üzerini verdiği ve sanığın da bu şekilde iş yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında, icrai hareketlere başlamayan sanık hakkında suç oluşmadığından beraati yerine yazılı şekilde hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.