YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5248
KARAR NO : 2018/176
KARAR TARİHİ : 23.01.2018
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM : Sanık … hakkında;
…’e yönelik eylemi nedeniyle;
TCK’nun 81/1, 35, 29, 62, 53/1-2. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası,
Sanık … hakkında;
…’a yönelik eylemi nedeniyle;
TCK’nun 86/2, 29, 52/2. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası.
…’a yönelik eylemi nedeniyle;
TCK’nun 86/2, 29, 52/2. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
A) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen 1500’er TL adli para cezasına ilişkin hükümler kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının bu hükümlere yönelik temyiz isteminin, CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
B) Sanık … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin mağdur …’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri
S/2
dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin; suç vasfına ve haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın mağdur …’yı dört ayrı yerinden ikisi hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakladığı olayda, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs hükümleri uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, mağdurun hiç isabet almadığı durumlarda uygulama olanağı bulunan en alt sınırdan ceza tayini,
2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.