Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/4470 E. 2018/152 K. 10.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4470
KARAR NO : 2018/152
KARAR TARİHİ : 10.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi beglede sahtecilik, dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, CMK’nın 42. maddesine göre inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, sanığın ve müdafiinin vaki temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine dair Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2013 günlü ek kararı hukuken geçersiz olduğundan kaldırılarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmüne aykırı olarak, sanığın yokluğunda verilen hükmün bilinen en son adresine çıkarılan ve bila tebliğ iade edilen tebligatın sanığın mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliği gerektiği halde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğat yapılmış olması nedeniyle Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan 24.12.2012 tarihli tebliğ işlemi usulsüz olduğu cihetle,sanık müdafiinin öğrenme üzerine 25.10.2013 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanık …’in, hakkında tefrik kararı verilen … ile birlikte sahte olarak oluşturdukları senedi katılan aleyhine icra takibine koyarak Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, suçların sübutu halinde eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 ve 158/1-d maddelerinde öngörülen “resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarları bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.