Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2016/2063 E. 2017/7663 K. 28.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2063
KARAR NO : 2017/7663
KARAR TARİHİ : 28.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … Bakanlığına izafeten Emniyet Genel Müdürlüğü vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 25/04/2011 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; davalının olay günü … E-… otoyolunda seyrederken yavaş giden kamyondan kurtulmak için sağ şeride girmek amacıyla emniyet şeridinde park halinde bulunan polis aracına arkadan çarptığını, bu eylemi sonucunda dava dışı iki polis memurunun yaralandığını, yaralanan iki polis memuruna 2330 sayılı Kanun gereğince nakdi tazminat ödendiğini belirterek ödediği tazminatın rücuen tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan 06/11/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, her ne kadar olay tarihi esas alınarak hesaplama yapılmış olması doğru ise de, 2330 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentlerine uygun olmayan yöntemle, en yüksek Devlet memuru brüt aylığının 60 katı esas alınarak hesaplama yapılmış olması doğru değildir.
Şu durumda; rücunun kapsamının 2330 sayılı Kanun’un 3. maddesi esas alınmak suretiyle olay tarihindeki en yüksek Devlet memuru brüt aylığının 100 katı tutarının iş ve gücüne engel bulunan her gün için %1 oranında yapılacak hesaplama ile belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.