YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20467
KARAR NO : 2017/29544
KARAR TARİHİ : 19.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, hazır beton konusunda faaliyet gösteren davalı işyerinde 17.11.2011 tarihinden 06.05.2014 tarihine kadar, ilk önce Santral Operatörü, birkaç ay sonra ise Üretim Sorumlusu olarak çalıştığını, aylık son ücretinin net 3.000,00 TL olduğunu, üç öğün yemeğin davalı şirket tarafından karşılandığını, haftanın 7 günü ulusal bayramlarda tam gün dini bayramlarda ise arife günü olmak üzere sabah 07.00 gece 01.00-02.00’ye kadar mesai yaptığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini,davalı işverence ücret ödemelerinin bir kısmının bankaya kalan kısmın ise elden verildiğini, davalı işverene müracaat ederek yasal mevzuata uygun mesailerle çalışmak istediğini, ücret bildirimlerinin resmi kurumlara gerçek ücret üzerinden yapılmasını ve fazla çalışma ücreti ile diğer işçilik alacaklarının kendisine ödenmesini aksi takdirde iş akdini fesih edeceğini bildirdiğini, işveren tarafından taleplerinin karşılanmaması üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenlerle kendisinin feshettiğini, beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, son aylık net ücretinin 933,28 TL olduğunu, işe başladıktan birkaç ay sonra üretim sorumlusu olarak çalıştığı ve son aylık net ücretinin 3.000,00 TL olduğu, ücretler düşük gösterildiği, elden ödeme yapıldığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının çalıştığı süre boyunca hafta tatili izinlerini kullandığı, işlerin çok yoğun olduğu aylarda yapmış olduğu fazla mesailerin bordrolara yansıtıldığını, bu hususların davacının imzasına havi ücret pusulası, bordro ve ibraname ile sabit olduğunu,işyerinde resmi tatil ve dini-milli bayram günlerinde çalışma yapılmadığını, davacı tarafından yapılan feshin haksız nedene dayandığından davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ve davacı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.
Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.
Davacı üretim sorumlusu olarak aylık net 3.000,00 TL ücret ile çalıştığını iddia etmiş, davalı taraf ise net 933,00 TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; emsal ücret araştırmasına göre verilen sendika cevabı kabul edilerek brüt 3.213,00 TL hesaplama yapılmıştır. Ancak, yapılan emsal ücret araştırması davacının ücretini tespite elverişli nitelikte değildir. Bu durumda yapılacak iş davacı işçinin yaptığı iş, meslekte geçirdiği süre, işyerindeki kıdemi, meslek ünvanı, önceki aylara ilişkin banka yolu ile yapılan ücret ödemeleri düzeyi de esas alınarak ilgili meslek odalarından, sendikalardan ve işçi ve işveren kuruluşlardan emsal ücretin ne olabileceği araştırmalı, Türkiye İstatistik Kurumu’nun resmi internet sitesindeki “Kazanç Bilgisi Sorgulama” kısmındaki bilgiler de dikkate alınarak davacının alabileceği ücret dosyadaki tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 19/12 /2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.