YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2421
KARAR NO : 2017/29636
KARAR TARİHİ : 19.12.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; 11/07/1995-13/09/2013 tarihleri arasında temizlik işlerinde çalıştığını, 2012 Ekim ayı maaşının eksik ödendiğini, çalışmasının davalı Bakanlık nezdinde geçtiğini, davalılar arasında alt işveren – asıl işveren ilişkisi bulunduğunu, prim gün sayısını doldurması sebebiyle iş ilişkisini sonlandırmak için başvurduğunu, işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerektiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı ve bakiye ücret alacağının faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararın hüküm sonucunun 2.maddede yer alan yıllık izne ilişkin hükümde davacının talep ettiği miktarlara göre dava ve ıslah tarihinin esas alınarak faiz başlangıç tarihinin belirtilmesi gerekirken “Brüt 10.623,60 TL izin ücreti alacağının 500,00 TL’sinin dava tarihinden geriye kalanın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki bendinde dava açılan kısım dışında kalan miktar için “ıslah” ifadesine sehven yazılmadığı anlaşılmaktadır. Bu hatalı yön, bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun 2.maddesinin çıkarılarak, yerine; “2-Brüt 10.623,60 TL izin ücreti alacağının 500,00 TL’sinin dava tarihinden geriye kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı … Otomosyon İnş. Elk. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.’ne yükletilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.