YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4831
KARAR NO : 2018/70
KARAR TARİHİ : 08.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : … beraat, … mahkumiyet

1)Sanık … hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,
a)Ortağı ve yetkili müdürü olduğu … isimli şirket adına gerçekte herhangi bir ticari faaliyeti olmamasına rağmen sanığın sahte fatura düzenleyerek piyasaya sürdüğünün iddia ve kabul olunduğu davada; sanığın adı geçen şirketin, bir miktar menfaat karşılığında duruşmada tanık olarak dinlenilen … tarafından kendilerine devredildiğini, herhangi bir fatura veya belge düzenlemediğini, cezaevinde bulunduğu sırada suça konu işlemlerin … tarafından yapıldığını beyan etmesi karşısında,gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu faturaları kullananların tespiti ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanık ile …’u tanıyıp tanımadıklarının sorulması; sanık … ile …’un işletmenin faaliyetleriyle ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediklerinin, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması; vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile faturalardaki imza ve yazıların sanık ile …’a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında belirttiği cezaevi bilgileri ile sahte fatura tanzim tarihlerinin karşılaştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
b)Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.