Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/19934 E. 2017/24695 K. 13.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/19934
KARAR NO : 2017/24695
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı …’nün yemekhane taşeronu şirketlerde şef garson olarak 17.02.2002 yılından beri çalıştığını halen çalışmasına devam ettiğini 2008 yılı Temmuz, Ağustos Eylül ve Ekim ayı ücretinin eksik ödendiğini ve fazla çalışmalarının ödenmediğini beyanla ücret alacağıyla fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, davacının şirket işçisi olduğunu, ücret alacaklarının şirket tarafından ödendiğini, teknik şartnamede “5 iş günü kişi başına bir öğün olmak üzere öğle yemeği” ibaresinin bulunduğunu fazla çalışma ve hafta tatilinde çalışma iddiasının yersiz olduğunu savunrak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı …’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, davacı tanıklarının işveren aleyhine benzer mahiyette dava açtıkları ve menfaat birlikteliklerinin bulunduğu anlaşılmıştır. Ayrıca davacı tanıklarının beyanları birbiriyle de uyumlu değildir. Tanık …; hafta içi 08:00-17:00 saatleri, Cumartesi günü 09:00-14, 15:00 saatleri arası çalıştıklarını yarım saat yemek 2, 3 defa 10’ar dakika çay molası olduğunu, ayda 1 hafta nöbete kaldıklarını ve saat 19:00’a kadar çalıştıklarını beyan ederken diğer tanık … hafta içi 08:00-18:00 saatleri arası Cumartesi günü 09:00-14:30, 15:00 saatleri arasında çalıştıklarını, yemek molasının 1 saat olduğunu, davacının haftada 3 gün mesaiye kaldığını saat 21:00’e kadar çalışıldığını beyan etmiştir. Tanık …’in işçilik alacağına dair benzer davasında Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2014/31762 esas, 2014/31710 karar sayılı dosyasında bozma öncesi ilamda davacı tanık beyanlarına göre davacının 08:00-16:30 saatleri arası 5 gün ve Cumartesi yarım gün çalıştıkları nazara alındığında haftalık 45 saati aşan çalışmanın bulunmadığına karar verilmiş ve fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin reddine dair verilen hüküm onaylanmıştır. İşyeri aynı işyeri olup, iş davalı kurum çalışanlarına 5 işgünü öğle yemeği yapım işidir. Aynı Dairenin 2014/31761-31709 E.K. ve 2014/14104-17367 E.K. sayılı ilamlarında da fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının reddine dair hüküm onaylanmıştır. Davacının fazla çalışma ücreti alacağının da reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.