YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5600
KARAR NO : 2018/120
KARAR TARİHİ : 10.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik, cinsel taciz, sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
1- Sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki “İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez” ve 5. fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,
2- Sanığın, katılanın cep telefonuna gönderdiği bir kısım mesajların cinsel taciz suçunu oluşturduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; söz konusu mesajların cinsel amaçlı taciz kastına yönelik olmayıp hakaret kastını içerdiği anlaşılmakla, ayrıca açılan hakaret suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, cinsel taciz suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,
3- Sanığın sübut bulan tehdit ve hakaret suçları bakımından; 5237 sayılı TCK’nın 2 ve 7. maddeleri gözetilip, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
4- Tehdit suçundan kurulan hükümle ilgili;
a) Uygulama maddesinin hakaret suçuna ilişkin uygulama maddesi olan “TCK’nın 125/2. maddesi delaletiyle TCK’nın 125/1. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
b) TCK’nın 125/1 ve 43. maddeleri uygulanarak tayin olunan 11 ay 7 gün hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 9 ay 10 gün yerine, hesap hatası yapılarak 7 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
5- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.