YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4618
KARAR NO : 2018/754
KARAR TARİHİ : 30.01.2018

Nitelikli mala zarar verme, mala zarar verme ve taksirle yaralama suçlarından sanık … hakkında 26.06.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 152/1…a., TCK.nun 151/1. ve TCK.nun 86/2. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; GEBZE 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 gün ve 2016/82 esas, 2016/862 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- …’e karşı mala zarar verme ve taksirle yaralamaya sebebiyet verme suçlarından kurulan temyiz isteminin reddine yönelik hükümlerin temyiz incelemesinde;
6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, CMK.nun 231/5…c madde ve fıkrası hükmüne göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için “… mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun yerine getirilmiş olması gerektiği hususu da dikkate alınarak, sanığın kamu zararını giderip tazmin edip etmediği araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.