YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5310
KARAR NO : 2018/864
KARAR TARİHİ : 25.01.2018

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK’ nın 179/3 delaletiyle 179/2, 50/3-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonucunda 08/04/2010 tarihli karar ile sanığın TCK’nın 179/3-2, 62, 50/3-1-a, 52/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince 500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 27/05/2014 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 10/09/2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/02/2015 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, ihbar üzerine yeniden ele alman dosyada. 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK’nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin devamına” ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.