YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5998
KARAR NO : 2018/1040
KARAR TARİHİ : 25.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifinin taraflarca kabul edilmediği, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254.maddesi ….uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir şeklinde değiştirilmiş ise de, 5237 Sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde yazılı yaralama suçunun değişiklikten önce de uzlaştırma kapsamında olduğu, 5271 Sayılı CMK’nin 253/18 maddesi gereği uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilmez hükmü karşısında tekrar uzlaştırma yoluna gidilmesinin sonuca etkili olmayacağı anlaşılmakla tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın eşi ile katılan arasında uzun yıllar süren gönül ilişkisi olduğu, sanığın bu durumu öğrenmesi üzerine katılanı yaraladığının anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.