YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1169
KARAR NO : 2015/5802
KARAR TARİHİ : 27.04.2015
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2014/191-2014/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 01.03.2012 tarihinde “…+ŞEKİL” ibareli 31 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2012/20197 kod numarası verilen marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından “… NAKLİYAT A….ŞEKİL” ibareli, 35, 37 ve 39. sınıf hizmetleri içeren 2000/8705; “…+ŞEKİL” ibareli, 5, 30 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2003/… ve “…+ŞEKİL” ibareli 35. sınıf hizmetleri içeren 2006/… sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK’nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması istemli itirazlarının nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2014/M-1702 sayılı kararı ile reddedildiğini, başvuru konusu ibare ile redde mesnet markaların görsel, sescil ve biçimsel olarak, kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıkları ve ortalama yararlanıcılar nazarında karıştırma ihtimali bulunmadığını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek … Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2014/M-1702 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, başvuru konusu ibare ile redde mesnet alınan markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduklarını, 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yargılama konusu başvurusunun “…+ŞEKİL” ibaresinden oluştuğu, redde mesnet markaların ise özgün bir yazım biçimi ve şekillerden oluşan kompozisyonu içeren “”… NAKLİYAT A….ŞEKİL”; …+ŞEKİL ve …+ŞEKİL” ibareli oldukları, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında … sözcüğünden doğan kısmi bir benzerlik olmasına rağmen içerdikleri diğer yazım biçimleri ve sözcükler itibariyle bıraktıkları genel izlenim itibariyle anlamsal, görsel ve sescil olarak birbirlerinden farklı oldukları, ortalama düzeydeki tüketicilerin ilk bakışta ve derhâl herhangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu markalar ve işareti karıştırabileceklerinin kesin olarak söylenmesinin gerçekçi olmayacağı gerekçesiyle Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2014/M-1702 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.