YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8072
KARAR NO : 2018/847
KARAR TARİHİ : 23.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Olay nedeniyle taraflar arasında görülen tazminat davasında Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 06/03/2014 gün ve 2012/726 Esas, 2014/172 Karar sayılı hükmü ile davacı taraf olan katılanın maddi olarak zarara uğradığına ilişkin delil sunamadığından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi, ceza davasında da sanığın maddi olarak zarar gördüğüne dair dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmaması hususu gözetilerek CMK’nin 231. maddesine ilişkin diğer koşullar yönünden bir değerlendirme yapılmadan, aynı şekilde ertelemeye yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde bozma ilamı ile ortadan kaldırılan önceki hüküm ve Yargıtay ilamına atıfta bulunularak CMK’nin 231 ve TCK’nin 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3) Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.