YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8730
KARAR NO : 2017/21258
KARAR TARİHİ : 10.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili ; iş sözleşmesinin haksız surette sona erdirildiğini, Karşıyaka 2. İş Mahkemesinde derdest ” Hizmet Tespit Davanın ” kesinleşmesine müteakip Brüt ( 3.771,48 TL ) fesih hakkının kötüye kullanılması tazminatı , 8.621,25 TL yıllık ücretli izin alacağı , 9.854,12 TL hafta tatili ücreti alacağı , 6.758,15 TL fazla çalışma ücreti alacağı , 1.988,28 TL genel tatil çalışmaları zamlı ücreti alacağı , 502,00 TL iş arama izni ücreti alacağı , 1.504,72 TL işsizlik ödeneği tazminatının ihtarnamenin davalı tarafa tebliği tarihinden itibaren , mahkeme tarafından kabul edilmeyecek olursa dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … (kısıtlı) adına hareket eden vasiler … ve … vekili; davaya konu olayda İş Kanunu’nun uygulanması gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesini, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, … ‘ya vasi olarak … ve Rafiye Aslı Yağcı ‘nın atandıklarını , davacının çalışmalarının çok büyük çoğunluğunun öncesi vasi Handan Karadeniz zamanında olduğundan ona da ihbarını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir .
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.
4857 sayılı iş kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının e bendi uyarınca “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Kısaca ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Iş kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukuki ilişkilerde Borçlar Kanunu’nun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanacaktır. Buna karşın evde hastaya bakan hemşire ve çocuk eğiticisi ev hizmeti yapmış sayılmayacağından İş Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir. Ev sahibine ait ev ve bahçesinde ev hizmeti yanında bekçilik yapan ve ağırlıklı hizmeti bekçilik olan işçi de, iş kanunu kapsamında sayılmalıdır.
Somut olayda mahkemece davacının davalıların yanında ev hizmetleri kapsamında çalıştığı, kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğu, davacının İş Kanunu hükümlerine tabi olmayacağı ancak Borçlar Kanunundaki hizmet akdi hükümlerine göre tazminat talebinin mümkün olduğu belirtilerek Borçlar Kanunu hizmet sözleşmesine göre değerlendirme yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı … Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1990/766 ve 2004/776 Esas sayılı dosyalarıyla kısıtlama altına alınmıştır.
Davacı davalıya karşı açtığı ve kesinleşmiş bulunan hizmet tespit davasında davacının davalının yanında – 01.04.1993 – 07.09.2012 tarihleri arasında evde bakıcı ve ev hizmetlerinde sürekli ve ücretli olarak çalıştığı kabul edilmiştir. Bu doğrultuda davacının yapmış olduğu işin kapsamının belirlenmesi gerekmektedir. Hizmet tespit davasınına ilişkin açılan Karşıyaka 2 İş Mahkemesi 2012/235 esas dava dosyası içeriği ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının çalışma noktasının ev hizmeti değil, 1927 doğumlu olan davalı (kısıtlı) …’nın bakım hizmeti olduğu anlaşılmaktadır. Davacının davalı ile aralarında bakım işine yönelik iş sözleşmesi olduğu dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bu doğrultuda da, İş Mahkemelerinin görevli olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmelidir. Mahkemece esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, sair hususlar incelenmeksizin, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.