Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/5006 E. 2018/895 K. 24.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5006
KARAR NO : 2018/895
KARAR TARİHİ : 24.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle, somut olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi kapsamında kalan eylemin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu şikayetçinin uzlaşmak istemediğini bildirmesi, yapılan uzlaşma teklifinin de usulüne uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Sanık hakkında bozma öncesinde kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.12.2007 tarihinde yerine getirilmiş, 05.06.2007 tarih ve 2006/632 Esas – 2007/471 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 52. maddeleri gereğince 140 TL. adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı aleyhe temyiz olmamasına rağmen sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek Çankırı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2005 tarihinde kesinleşmiş, 04.10.2005 tarih ve 2005/469 Esas, 2005/698 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 170/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafına “Tekerrüre esas alınacak ceza yönünden kazanılmış hak nedeniyle Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.12.2007 tarihinde yerine getirilmiş, 05.06.2007 tarih ve 2006/632 Esas – 2007/471 karar sayılı kararı ile hükmolunan 140 TL. adli para cezasının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 24.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.