Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/4710 E. 2018/879 K. 07.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4710
KARAR NO : 2018/879
KARAR TARİHİ : 07.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1. maddeleriyle hükmolunan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 35. maddesiyle 3/8 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 11 ay 12 gün hapis cezası yerine 1 yıl 11 ay 13 gün hapis cezasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hatanın takdiri indirime ilişkin sonraki uygulamayla düzeltilmesi ve sonuç cezanın 1 yıl 7 ay 15 gün şeklinde doğru olarak belirlenmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın savunması, şikayetçi … ile tanık …’ın aşamalardaki beyanlarına göre, sanığın suça konu bisikletleri şikayetçilerin ikamet ettiği apartmandan alıp dışarı çıkardığı sırada, açık kimliği tespit edilemeyen bir başka failin de dışarda gözcülük yaptığının ve atılı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.