YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6070
KARAR NO : 2018/2364
KARAR TARİHİ : 07.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Kocaeli (Kapatılan) C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve istinabe mahkemesinde alınan savunmasında duruşmadan bağışık tutulmak istemediğini, duruşmaya katılmak istediğini beyan eden sanık …’ın hükmün açıklandığı 03/03/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanıkların katılanın çalıştığı markete alışveriş yapma bahanesiyle gelerek 10 TL lik ürün alıp, 100 TL lik banknot verdikleri, katılanın kasada bozuk para olmadığını ve beklemelerini söylemesi üzerine daha önce verdikleri 100 TL parayı katılandan aldıkları halde katılana sorular sorup kafasını karıştırarak katılandan yeniden 90 TL para üstü aldıklarının anlaşıldığı olayda, sanık …’ın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
3- Sanık …’ın istinabe mahkemesinde cezaevinden getirtilerek hazır edildiği 10/02/2014 tarihli oturumda, şikayetçinin zararını karşılamaya hazır olduğunu, ödemeyi ne şekilde yapacağının bildirilmesi halinde ailesi aracılığıyla zararı karşılayacağını beyan etmesi karşısında, sanığın cezaevinde olduğu da gözetilerek, sanık …’a ödemesi gereken miktar tespit edilip, ödeme yeri de gösterilerek makul bir süre de tanındıktan sonra sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık …’ın istinabe mahkemesindeki 10/02/2014 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, TCK’nın 62. maddesi uyarınca taktiri indirim hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği halde, TCK’nın 62. maddesinde yazılı sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile “Sanık hakkında başkaca kanuni veya taktiri artırım ya da indirim yapılmasına taktiren yer olmadığına” karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık … yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.