YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/570
KARAR NO : 2018/1672
KARAR TARİHİ : 21.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
… hakkında bozma öncesi verilen 18.04.2013 tarihli ilk hükümde TCK’nın 142/2-d, 143/1, 31/3, 168 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 26 gün hapis cezasına hükmedildiği, müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 02.06.2015 gün ve 2014/10062 E., 2015/11299 K. sayılı ilamı ile hükmün, kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle lehe ve aleyhe bozulmasına karar verildiği, bilahare mahkemece bozmaya uyularak verilen 05.11.2015 tarihli hükümde TCK’nın 142/2-d, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına, ancak kazanılmış hakkı saklı tutularak sonuç cezanın önceki hükümle tayin edilmiş olan 8 ay 26 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği halde, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevirmenin zorunlu olduğundan bahisle aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde hükmolunan kısa süreli hapis cezasının bu kez adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.