Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/20224 E. 2017/27598 K. 27.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20224
KARAR NO : 2017/27598
KARAR TARİHİ : 27.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da nazara alınarak, dosya kapsamındaki delillerin ve özellikle tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının haftanın beş günü 09:00-19:30 saatleri arasında, günlük bir saat ara dinlenmeyle çalıştığının kabul edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu halde, davacının belirtilen çalışma düzeninde, haftalık toplam kırkyedibuçuk saat çalışma süresi vardır. İşyerinde haftalık çalışma süresinin kırk saat kararlaştırılmış olması da nazara alındığında, haftalık beş saatin fazla sürelerle çalışma olduğu kabul edilerek yüzde yirmibeş zamlı ücret üzerinden; haftalık ikibuçuk saatin ise fazla çalışma olduğu kabul edilerek yüzde elli zamlı ücret üzerinden hesaplanması gereklidir. Nitekim davacı tanığı olarak dosyada beyanı alınan ve davacı ile aynı şubede çalıştığı anlaşılan … isimli çalışanın, temyiz incelemesi Dairemizin 2014/21183 E, 2015/33995 K sayılı ilamı ile yapılan dava dosyasında da yukarıda belirtilen saatler esas alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır. Yine dairemizin 2016/29659 E, 201626067 K sayılı dosyasında aynı bankaya karşı benzer talepli açılan davanın temyiz incelemesinde, çalışma saatlerinin 08:30-19:00 kabul edilmesi gerektiği belirtilmişse de ilgili dosyanın davacısının çalıştığı şube ile iş bu dosyanın davacısının çalıştığı şubelerin farklı olduğu, dosya kapsamlarından şubelerin çalışma sistem ve saatlerinde, bulundukları mahale göre farklılık olabileceği değerlendirilmiştir.Buna göre çalışma saatlerinin hatalı değerlendirilmesi ile yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmiş olması bozma sebebidir.
3- Taraflar arasında, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında temel alınacak bir saatlik ücretin nasıl hesaplanacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.İşyerinde, haftanın beş günü ve haftalık toplam kırk saat çalışmanın kararlaştırılmış olmasına göre, bir aylık ücretin yirmialtıya bölünmesi, çıkan miktarın da sekiz (40 saat/5 gün=8) rakamına bölünmesi sonucu elde edilecek tutarın, bir saatlik temel ücret kabul edilmesi ve fazla süreli çalışmanın, bu bir saatlik ücretin yüzde yirmibeş zamlı hali üzerinden, fazla çalışmanın ise bir saatlik ücretin yüzde elli zamlı hali üzerinden hesaplanması gereklidir. Mahkemece, bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.
Anılan sebeplerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular nazara alınarak, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti yeniden hesaplanmalı, şimdiki gibi indirim de uygulanarak sonuca gidilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.