YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/19371
KARAR NO : 2017/13513
KARAR TARİHİ : 18.09.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine, birleşen davada ise; ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı işverenin önce Habur, sonra … bürosunda çalıştığını, en son 1.000 TL net ücret aldığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, işyerinde yılda iki defa ödenen ikramiyenin davacının muvafakati olmadan kaldırıldığını, davacının işine sebepsiz olarak son verildiğini ancak feshe bağlı alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacağının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla mesai ve tatil ücreti alacaklarının bordroda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma ve genel tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi, tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar ancak kendi çalıştıkları dönemle ilgili beyanda bulunduklarından, sadece kendi dönemleri ile ilgili olarak dikkate alınmalı, tüm süre için başka delil yok ise dikkate alınmamalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre dinlenen davacı tanıkları davacının tüm çalışma süresi için beyanda bulunmamışlardır. Tanıkların davalı işyerindeki çalışma süreleri daha az bir süreye isabet etmektedir. Mahkemece davacı tanık beyanlarına davacı ile birlikte çalıştıkları süre yönünden ve bununla sınırlı olarak itibar edilmesi gerektiği gözden kaçırılarak ve bu esasa göre eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.
3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti davacının haftada 6 gün ve günde 12 saat çalıştığı kabul edilerek ve ara dinlenmesinin mahsubuyla haftalık 18 saat üzerinden hesaplanmıştır. Ancak hesaplamaya esas olan ve beyanlarına itibar edilen davacı tanıklarının, davacının haftanın kaç günü çalıştığına ilişkin açık beyanları bulunmamaktadır. Bu itibarla Mahkemece yapılacak iş, davacı tanıklarının tekrar dinlenilmesi suretiyle davacının haftanın kaç günü çalıştığının tespit edilerek ve 2 no’lu bozmada dikkate alınarak ek rapor aldırılmak suretiyle sonuca gitmektir. Yazılı gerekçeyle eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.