YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3959
KARAR NO : 2018/559
KARAR TARİHİ : 15.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
İlk hükmü temyiz etmeyen sanığın sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı hukuken mümkün olmadığından; lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında, bozma sonrası ileri sürülen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
III-Sanıklar … ve … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme, sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zara verme, sanık … hakkında ise hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık … ve …’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, sanık …’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.’nın 142/1-b ve 151/1.maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve mala zarar verme, sanık …’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,116/2,151/1 maddelerinde tanımlanan hırsızlık işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, sanık …’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihleri olan 11.07.2005 ve 13.12.2004 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile sanıklar …, …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.