YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6005
KARAR NO : 2018/332
KARAR TARİHİ : 06.02.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63/1 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık ve mağdur katılanın öğrenci oldukları ve aynı yurtta kaldıkları, olaydan önceki günlerde, mağdur katılanın, yatakhanede yat saatinde ve çalışma odasında cep telefonundan sesli şekilde film izlediğinden bahisle taraflar arasında tartışma ve kavga yaşandığı, olay günü çalışma odasına giren katılana sanığın “Sen buradan git” diyerek sataştığı ve ardından mağdur katılanın üzerine yürüyerek ona vurduğu, katılanın karşılık vermesiyle kavgaya tutuştukları, tanıkların araya girerek mağdur katılanı mescide götürdükleri, kısa bir süre sonra sanığın elinde bıçakla mescide girerek, katılanın üzerine yürüdüğü ve katılanı sol karın boşluğu, sol meme altı ve kalça kısmından bıçakladığı, tanıkların araya girerek eylemine devam etmek isteyen sanığa engel oldukları olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetildiğinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.