YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12717
KARAR NO : 2018/2286
KARAR TARİHİ : 05.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK’nın 138, 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, somut olayda bozma sonrası sanığa zorunlu müdafiin atandığı, ancak sanığın kendisine müdafi atandığından haberinin olmadığı, 07/08/2012 tarihli Erdek Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yakalama sorgusunda alınan ifadelerinde “müdafi talep etmediğini savunmasını kendisinin yapacağını” belirtiği, yokluğunda verilen 02/10/2012 tarihli hükmün sanığa tebliğ edilmediği, sanığın haberdar olmadığı zorunlu müdafiin hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 02/10/2012 tarihli mahkumiyet kararının usulüne uygun bir şekilde sanığa tebliğ edilmesi, zorunlu müdafiin temyizine onayı olup olmadığının sanığa sorulması, temyize onay vermesi veya temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.