YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3512
KARAR NO : 2018/182
KARAR TARİHİ : 09.01.2018

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanığın İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2010 tarihli 2008/164 esas ve 2010/365 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanıklar müdafileri ile sanıklar…. ve …. tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.11.2012 tarihli 2012/5987 esas ve 2012/16584 sayılı kararı ile “sanık …’in savunması ve karara gerekçe yapılan telefon iletişimleri içeriğinden, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma konusunda aralarında konuşup, bu amaçla uyuşturucu madde temin etmeye çalıştıkları anlaşılmakla beraber, suç için anlaşmalarının ve hazırlık hareketlerinin atılı suçu oluşturmayacağı; sanıklar hakkında, mahkûmiyet hükümleri onanan diğer bir kısım sanıklarla birlikte örgüt kurma ve örgüte üye olma suçundan açılan davada suçun sübutunun mahkemece kabul edilmediği haklarındaki mahkûmiyet hükümleri onanan sanıkların bu sanıklar aleyhinde beyanlarının bulunmadığı ve bu sanıklarda ele geçen uyuşturucu madde ile sanıkların ilişkisinin kurulamadığı; sanıklar …. ve …. ile …. ve ….’in mahkûmiyetlerine yeterli, kesin inandırıcı, her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatlarına karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı,” gerekçesiyle bozulduğu, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 03.04.2013 tarihli 2013/20 esas ve 2013/67 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiği, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:
1- Dairemizin 08.11.2012 tarihli 2012/5987 esas ve 2012/16584 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2013 tarihli 2013/20 esas ve 2013/67 sayılı kararının yerinde görülmediğine,
2- 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 10. maddesi gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.