YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/20980
KARAR NO : 2014/31780
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 21.12.2004-30.09.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında çalıştığını, 2005 yılında Tes-İş Sendikasına üye olmasının ardından rızası dışında günlük yevmiyesinin düşürüldüğünü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 62 ve 22. maddeleri gereği işçinin temel ücretinde toplu iş sözleşmesi uygulanamayacağını ileri sürerek ücret farklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının sendika üyeliği nedeni ile davacının toplu iş sözleşmesi gereği ücretinde fahiş bir artışın meydana geldiğini ve emsal işi yapan diğer çalışanlarla arasında çok büyük fark oluştuğunu, çalışanlar arasında ücret dengesini sağlamak için yapılan yevmiye indiriminin emsal ücret ayarlaması olduğunu, davacının bu uyarlamaya rıza gösterdiğini, ayrıca davacının iddia ettiği gibi temel ücretinde bir indirim söz konusu olmadığını bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacak isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
4857 sayılı Kanun’un 62. maddesinde, her türlü işte uygulanmakta olan çalışma sürelerinin yasal olarak daha aşağı sınırlara indirilmesi veya işverene düşen yasal bir yükümlülüğün yerine getirilmesi nedeniyle ya da bu kanun hükümlerinden herhangi birinin uygulanması sonucuna dayanılarak işçi ücretlerinden her ne şekilde olursa olsun eksiltme yapılamaycağı belirtilmiştir.
Somut olayda davacının 21.02.2004 tarihinde işe girdiği ve çalışmaya devam ederken 07.03.2005 tarihinde sendikaya üye olarak toplu iş sözleşmesinden yaralanmaya başladığı ve bu tarihten sonra toplu iş sözleşmesinde belirlenen temel ücret ve ücret eklerinden yararlandığı bu kapsamda temel ücretinin toplu iş sözleşmesinden yaralanmaya başlaması üzerine bir miktar düşük olduğu anlaşılmaktadır. (Mart 2005 temel ücreti günlük 29,20 TL iken Nisan 2005 de günlük 25,42 TL olduğu) Bilirkişi yaptığı incelemede toplu iş
sözleşmesinde yer alan sosyal yardım ve ek ödemelerle birlikte davacının önceki ücretinden daha fazla ücret aldığınımn da belirlendiği görülmüştür. Bu durumda 4857 sayılı Kanun’un 62. maddesine göre ücretten rıza dışında bir indirime gidildiğinden bahsedilemeycektir. Davacı sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesindeki ücretlerden yaralanmak istediği ve geniş anlamda aldığı ücretin önceki ücretten fazla olduğu halde sadece ücretin bir kısmını oluşturan temel ücretin öncekinden daha düşük olduğunu iddia ederek fark talebinde bulunamaz. Aynı işyerine karşı aynı konuda açılan ve temyiz incelemesi Dairemizce yapılan 2013/1213, 1214… esas sayılı dosyalarda verilen kararlar da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle davacının ücret fark isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.