Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/24810 E. 2017/14042 K. 15.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24810
KARAR NO : 2017/14042
KARAR TARİHİ : 15.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Yasa’nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılacağı, sanık …’in duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadığı, tebligatların geçersiz olduğundan, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, temel cezanın teşdiden belirlenme gerekçesi olarak suç ortağı olan sanık … hakkında temel cezanın belirlenmesine ek olarak suç işleme yönündeki eğiliminin gösterildiği, sanık … hakkında “suç işleme yönündeki eğilimi “dışındaki aynı gerekçelerle temel ceza alt hadden belirlenerek uygulandığı halde, temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61. maddesinde tahdidi neden olarak gözüken sebeplerden biri olmayan suç işleme yönündeki eğilimi esas alınarak her iki suç açısından temel cezanın teşdiden belirlenerek sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.