YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1994
KARAR NO : 2017/16634
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetine, beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıkların inkara yönelik ve birbirleri ile çelişen savunmaları bulunan olayda mahkemece olayın tek görgü tanığı …’in sanık …’in anlatımları ile örtüştüğü gerekçesiyle yazılı şekilde sanık …’nün …’in beraatine ve sanık …’ın mahkumiyetine karar verilmişse de sanıkların kastının ve hukuki durumunun tayini için hükümden sonra anlatımlarının doğru olmadığı yönünde yazılı beyanda bulunan tanık …’in tekrar dinlenmesi ve beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
2) 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, hakkaniyete ve orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde üst sınıra yakın bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak sanık … hakkında fazla ceza tayini,
3) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık …’nın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.