YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/36403
KARAR NO : 2017/25241
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat … ile karşı taraf adına vekili Avukat … geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağına, temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş ise de, hüküm sonucunda açık temerrüt tarihinin belirtilmemesi infazda tereddüte yol açacak nitelikte olup, hatalıdır. Dosya kapsamına göre, temerrüt ihtarının karşı tarafa 08/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve ihtarda ödeme için üç günlük süre verildiği nazara alındığında, 11/07/2014 tarihinde temerrüdün gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, gerek dava dilekçesinde gerekse de ıslah dilekçesinde, temerrüt tarihinin 14/07/2014 olarak kabul edilmesiyle bu tarihten itibaren faiz işletilmesi talep edilmiş olduğundan, taleple bağlı kalınmasıyla temerrüdün 14/07/2014 tarihinde gerçekleştiği kabul edilmeli ve yıllık izin ücreti alacağına bu tarihten itibaren faiz işletilmelidir.
Yukarıda belirtilen hatalı yön, bozma sebebi ise de; hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten; temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “26.574,17 TL brüt yıllık izin ücreti alacağının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” şeklindeki bendinde yer alan “temerrüt tarihinden” kelimelerinin silinerek, yerine “talep gibi 14/07/2014 temerrüt tarihinden” ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.