Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/26490 E. 2017/18951 K. 23.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/26490
KARAR NO : 2017/18951
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, asıl ve birleşen davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde birleşen dosya davalısı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, asıl dava ve birleşen dava dilekçelerinde, davacının … Sağlık Ocağında temizlik görevlisi iken sağlık ocaklarının aile sağlığı merkezine dönüştürülmesi ile birlikte işten çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı Şirket vekili, davacıya işten çıkarılacağının çıkarılmadan 2 ay önce 01/11/2010 tarihinde tebliğ edildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, … tutanağının ekte olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Bakanlık vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, bozma ilamının incelendiği, yeniden yapılan yargılama dinlenen tanık beyanları üzerinde yapılan incelemede davacıya 01/11/2010 tarihinde İl Sağlık Müdürlüğüne bağlı 1. basamak sağlık kuruluşlarının Aile Sağlık Merkezi olacağından 31/12/2010 tarihinde sözleşmenin sona ereceği şeklinde yazı tebliğ edildiği, ancak ihbar öneli içinde iş arama izni verildiğine dair işlem yapılmadığı bu durumda davacının ihbar tazminatına hak kazandığı ve yine İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde başka bir işyerinde çalışmalarının mümkün olup olmadığı konusunda bir değerlendirilmenin işveren tarafından dosyaya sunulmadığı sonuç olarak davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ve tüm dosya ve tanık beyanlarından ödenmeyen izin ücreti alacağı bulunduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme tarafından bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında açılan dava birleştirilerek sonuca gidilmiş, dosyadaki tavzih kararından da anlaşılacağı üzere birleşen davanın yargılama gideri ve harcı konusunda işlem yapılmadığı gibi karar başlığında dahi hatalar yapılmış, tavzih dikkate alındığında dosyada birleşen dava sebebi ile 2 ayrı davalı olup alacakların davalı Şirket ve birleşen dosya davalısı T.C. Sağlık Bakanlığından müşterek müteselsil tahsiline karar verildiği halde duruşmada tefhim edilen kararda olmayan, sonradan hükme yazılan harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “davalıdan” denerek hüküm kurulması HMK’nun 297/2 maddesine aykırıdır.
Ayrıca harca hükmedilirken Sağlık Bakanlığı’nın harçtan muaf olduğu gözden kaçırılmamalıdır.
3-Faiz başlangıcı bakımından, birleşen dosya davalısı Bakanlık açısından, dava dilekçesinde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücretinin 100’er TL kısmı için birleşen dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken davalı Şirket’e karşı açılan ilk dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.
4-Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı ihtilaflıdır.
Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemiz tarafından bozulmuştur.
Bozma sonrasında yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’ nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.
Yargıtay Kanunu’ nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.
Yargıtay Kanunu’ nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’ nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.